Jak odzyskać swoje pieniądze?? – część 2

Jak wspomniałam w swoim ostatnim wpisie przy dochodzonych kwotach nie przekraczających 10 tys. zł i roszczeniach wynikających ze wskazanych w art. 505(1) kpc umowach w grę wchodzi tzw. postępowanie uproszczone. W innych wypadkach sprawa jest rozpoznawana w postępowaniu zwyczajnym.

Na postępowanie uproszczone i postępowanie zwyczajne mogą się nakładać inne postępowania np. postępowanie upominawcze lub postępowanie nakazowe. Cechą charakterystyczną tych postępowań jest możliwość żądania w pozwie wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym lub postępowaniu nakazowym. Nakaz zapłaty to orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę co do istoty i przypomina wyrok sądowy, zresztą na mocy art. 353(2) kpc do nakazu zapłaty stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach sądowych. Sąd wydaje nakaz zapłaty na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron czyli bez konieczności stawiennictwa w sądzie.

Postępowanie nakazowe

Powód może domagać się wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym tylko wtedy – zgodnie z art. 485 kpc – w następujących okolicznościach:

§ 1. Sąd wydaje nakaz zapłaty, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego albo świadczenia innych rzeczy zamiennych, a okoliczności uzasadniające dochodzone żądanie są udowodnione dołączonym do pozwu:

1) dokumentem urzędowym,

2) zaakceptowanym przez dłużnika rachunkiem,

3) wezwaniem dłużnika do zapłaty i pisemnym oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu,

4) zaakceptowanym przez dłużnika żądaniem zapłaty, zwróconym przez bank i nie zapłaconym z powodu braku środków na rachunku bankowym.

§ 2. Sąd wydaje również nakaz zapłaty przeciwko zobowiązanemu z weksla, czeku, warrantu lub rewersu należycie wypełnionego, których prawdziwość i treść nie nasuwają wątpliwości. W razie przejścia na powoda praw z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu, do wydania nakazu niezbędne jest przedstawienie dokumentów do uzasadnienia roszczenia, o ile przejście tych praw na powoda nie wynika bezpośrednio z weksla, z czeku, z warrantu lub z rewersu.

§ 2a. Sąd wydaje nakaz zapłaty na podstawie dołączonej do pozwu umowy, dowodu spełnienia wzajemnego świadczenia niepieniężnego oraz dowodu doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, jeżeli powód dochodzi należności zapłaty świadczenia pieniężnego lub odsetek w transakcjach handlowych określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz. U. Nr 139, poz. 1323).

§ 3. Sąd może wydać nakaz zapłaty, jeżeli bank dochodzi roszczenia na podstawie wyciągu z ksiąg bankowych podpisanego przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku i opatrzonego pieczęcią banku oraz dowodu doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty.

Najczęściej nakaz zapłaty sąd wydaje w sytuacji, kiedy powód dysponuje fakturą lub rachunkiem podpisanym przez pozwanego lub na podstawie pisma pozwanego, w którym uznaje swój dług.

W tym miejscu trzeba zaznaczyć, że w wypadku zaistnienia okoliczności uzasadniających wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym opłata od pozwu stanowi czwartą część opłaty należnej ale nie mniej niż 30 zł (art. 19 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych)

Postępowanie upominawcze:

Zgodnie z art. 498 § 1 kpc: „Nakaz zapłaty wydaje się, jeżeli powód dochodzi roszczenia pieniężnego, a w innych sprawach, jeżeli przepis szczególny tak stanowi”. Przepis ten reguluje pozostałe wypadki, kiedy strona nie może dochodzić wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, ale może domagać się wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. (o różnicach między nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym a nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu nakazowym będzie w kolejnym wpisie).

Np. powód ma fakturę, którą doręczył pozwanemu i który nie kwestionował jej wysokości, ale nie została przez pozwanego podpisana. Brak podpisu sprawia, że nie możemy żądać wydania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym, ale nie ma przeszkód, aby żądać wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.

Sposób sformułowania żądania wydania nakazu zapłaty:

Wnoszę o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym

UZASADNIENIE POZWU

Kiedy w pozwie zostaną zawarte już wszelkie żądania należy sporządzić uzasadnienie pozwu. W uzasadnieniu pozwu należy wskazać, wszystkie fakty, z których wynika, że żądanie pozwu jest zasadne w szczególności należy wskazać umowę, z której roszczenie wynika, obowiązek, którego pozwany nie wykonał, i datę wymagalności  tego obowiązku. Na poparcie swego żądania należy przytoczyć dowody w postaci dokumentów – rachunek, faktura, umowa, wezwanie do zapłaty z dowodem nadania, inne dokumenty potwierdzające wskazane okoliczności, można również zawnioskować świadków (imię, nazwisko, adres) czy przesłuchanie stron.

Pozew należy podpisać, dołączyć wszystkie dowody wskazane w uzasadnieniu pozwu, odpis pozwu dla pozwanego – sąd mu doręczy oraz uiścić opłatę. W wypadku stwierdzenia przez Sąd braków formalnych w postaci niewskazania np. adresu pozwanego, nieuiszczenia opłaty, braku odpisu pozwu lub niesporządzenia go na urzędowym formularzu, gdy taki jest wymóg, Sąd wzywa o uzupełnienie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Prawidłowe uzupełnienie braków wywołuje skutki od wniesienia pozwu, a Sąd rozpoznaje merytorycznie sprawę. Nieuzupełnienie braków lub nieprawidłowe uzupełnienie braków będzie skutkowało zwrotem pozwu czyli nie wywoła on żadnych skutków prawnych. Kwestie te regulują art. 130 kpc i art. 130(1) kpc:

Art. 130. § 1. Jeżeli pismo procesowe nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub opłacenia go w terminie tygodniowym. Mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.

§ 1(1). Jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przewodniczący wyznacza termin do poprawienia lub uzupełnienia pisma albo uiszczenia opłaty nie krótszy niż miesiąc.

§ 2. Po bezskutecznym upływie terminu przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu.

§ 3. Pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od chwili jego wniesienia.

§ 4. Zarządzenie przewodniczącego o zwrocie pozwu doręcza się tylko powodowi.

§ 5. Pisma procesowe sporządzone z naruszeniem art. 87(1) podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków, chyba że ustawa stanowi inaczej.

§ 6. W elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew wnosi się wraz z opłatą sądową. Wniesienie pozwu bez opłaty nie wywołuje skutków jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Przepisów zdania pierwszego i drugiego nie stosuje się, jeżeli powód jest zwolniony od kosztów sądowych z mocy prawa.

Art. 130(1).  § 1. (utracił moc).

§ 1(1). Jeżeli pismo procesowe, które powinno być wniesione na urzędowym formularzu, nie zostało wniesione na takim formularzu lub nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania innych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego poprawienia lub uzupełnienia w terminie tygodniowym, przesyłając złożone pismo. Wezwanie powinno wskazywać wszystkie braki pisma oraz zawierać pouczenie o treści § 2.

§ 2. W razie bezskutecznego upływu terminu lub ponownego złożenia pisma dotkniętego brakami przewodniczący zarządza zwrot pisma. Sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu zapłaty oraz sprzeciw od nakazu zapłaty sąd odrzuca.

W dziale do pobrania pozew o zapłatę na urzędowym formularzu.

Dodaj komentarz...

*


+ 8 = piętnaście