ODBYWANIE KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI JAKO PRZESŁANKA WYMELDOWANIA

Art. 15 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji ludności i dowodach osobistych stanowi, iż osoba, która opuszcza miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące, jest obowiązana wymeldować się w organie gminy, właściwym ze względu na dotychczasowe miejsce jej pobytu, najpóźniej w dniu opuszczenia tego miejsca. Osoba zobowiązana do wymeldowania się zgłasza organowi gminy właściwemu ze względu na dotychczasowe miejsce jej pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące następujące dane osobowe: nazwisko i imiona; nazwisko rodowe; nazwiska i imiona poprzednie; imiona rodziców; nazwiska rodowe rodziców; stan cywilny; imię i nazwisko małżonka oraz jego nazwisko rodowe; płeć; datę i miejsce urodzenia; obywatelstwo; numer PESEL; adres dotychczasowego miejsca pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące;  rodzaj, serię i numer dokumentu tożsamości.

WYMELDOWANIE

Organ gminy wydaje na wniosek właściciela lub innego podmiotu dysponującego tytułem prawnym do lokalu lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.

Problem pojawia się w sytuacji, kiedy osoba, którą chcemy wymeldować przebywa w Zakładzie Karnym. I w tej kwestii z pomocą przychodzi orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów wojewódzkich.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2013 r. II OSK 2407/11

Sam fakt odbywania kary pozbawienia wolności, co wiąże się z opuszczeniem miejsca stałego pobytu, potwierdza zaistnienie przesłanki z art. 15 ust. 2 ustawy z 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych. (LEX nr 1337360 )

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2014 r. II OSK 394/13

Wymaganą przepisem art. 15 ust. 2 ustawy z 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych przesłankę wymeldowania stanowi ustanie pobytu. Odbywanie kary pozbawienia wolności, co do zasady, wiąże się z opuszczeniem miejsca pobytu stałego i potwierdza zaistnienie przesłanki z art. 15 ust. 2 ustawy. W tej sytuacji brak dobrowolności opuszczenia miejsca pobytu stałego nie oznacza przeszkody do wymeldowania się. Opuszczenie lokalu jest zdarzeniem spowodowanym i zawinionym przez osobę pozbawioną wolności. ( LEX nr 1519398 )

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2009 r. II OSK 1396/08

Przymusowe opuszczenie lokalu przez osobę w nim zameldowaną nie może stanowić przesłanki wymeldowania jedynie wówczas, gdy było wynikiem bezprawnych działań innych osób, a nie wtedy, gdy osoba jest zmuszona opuścić lokal wskutek zawinionych przez nią zachowań. ( LEX nr 597249 )