ZAWIESZENIE POSTĘPOWANIA WYKONAWCZEGO – część 1

Art. 15 § 2 kodeksu karnego wykonawczego przewiduje możliwość zawieszenia postępowania wykonawczego. Zaistnienie tej przeszkody obliguje Sąd do jego zawieszenia, jest to zawieszenie obligatoryjne.

Zawieszenie postępowania może dotyczyć:

1)      całości postępowania wykonawczego;
2)      części postępowania wykonawczego, dotyczącej poszczególnych kar lub środków karnych;
3)      postępowania incydentalnego, toczącego się w stadium postępowania wykonawczego.

PRZESŁANKI ZAWIESZENIA

Przesłanką zawieszenia postępowania wykonawczego jest zaistnienie długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej prowadzenie postępowania wykonawczego, w szczególności jeżeli:

1)     jeżeli nie można ująć skazanego albo

2)     nie można wykonać wobec skazanego niego orzeczenia z powodu:

-  choroby psychicznej lub

-  innej przewlekłej, ciężkiej choroby.

Niemożność ujęcia skazanego

Może wynikać z tego, że skazany ukrywa się w kraju lub za granicą, z faktu długotrwałego przebywania za granicą bez elementu ukrywania się przy braku widoków rychłego jego powrotu.

Okoliczności i powody wyjazdu skazanego za granicę powinny być zawsze przez Sąd badane, zwłaszcza motywy i perspektywy związane z perspektywą odbycia kary.

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 1995 r. I KZP 35/95

Sam fakt wyjazdu za granicę skazanego oddanego pod dozór (art. 76 § 2 k.k.) – nawet z zamiarem długotrwałego pobytu – nie daje podstawy do uznania, że uchyla się on od dozoru (art. 78 § 2 k.k.), ani do zawieszenia postępowania wykonawczego w części dotyczącej dozoru (art. 17 § 2 k.k.w.). ( OSNKW 1996/1-2/2)

Choroba psychiczna

Będzie podstawą zawieszenia postępowania wykonawczego w sytuacji, jeśli nawet mimo pomocy obrońcy skazany nie jest w stanie kierować swoim zachowaniem w toku postępowania wykonawczego czyli nie jest w stanie zrozumieć treści czynności procesowych i składać stosownych oświadczeń.

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 1979 r. IV KR 92/79

Pod użytym w art. 15 k.p.k. pojęciem „nie może brać udziału w postępowaniu z powodu choroby psychicznej” należy rozumieć taką sytuację, w której oskarżony, mimo udziału niezbędnego obrońcy, nie jest w stanie kierować swym zachowaniem w toku procesu, to jest w sposób właściwy rozumieć znaczenia czynności procesowych i składać sensownych oświadczeń. OSNPG 1979/11/156.

Zawieszenie z powodu choroby psychicznej może mieć miejsce tylko w sytuacji kiedy jest to choroba psychiczna ciężka i przewlekła.                                                     

Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 9 czerwca 1999 r. II AKz 304/99

Skazany winien skorzystać z instytucji przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności po myśli art. 153 § 1 k.k.w. jedynie wtedy, gdy stwierdzi się u niego chorobę psychiczną, mającą postać choroby ciężkiej i to tylko wówczas, gdy zgodnie z zasadą ciągłości wykonania kary, skazany taki nie może być skutecznie leczony w warunkach więziennej służby zdrowia. (OSA 1999/10/78)

Inna ciężka choroba

Ciężka choroba to taka która wymaga leczenia szpitalnego. Za ciężką chorobę uznaje się taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo .  W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że dla istnienia przewlekłości choroby konieczne jest upośledzenie czynności organizmu trwające powyżej 6 miesięcy

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lutego 1976 r. V KR 274/75

Ciężkie uszkodzenie ciała w rozumieniu art. 155 § 1 k.k. ma miejsce także wtedy, gdy w wyniku umyślnego działania sprawcy osoba pokrzywdzona tym działaniem dozna długotrwałej choroby (art. 155 § 1 pkt 2 k.k.).

Chorobą długotrwałą w rozumieniu art. 155 § 1 pkt 2 k.k. jest taka choroba, która polega na zakłóceniu w sposób istotny funkcjonowania organizmu lub jego części na czas około sześciu miesięcy.

Okres około sześciu miesięcy jest semantycznie okresem odpowiadającym pojęciu długotrwałości.

LEX nr 63911

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 1972 r. Rw 612/72

Chorobą długotrwałą w rozumieniu art. 155 § 1 k.k. jest przebiegające ciężko naruszenie normalnego funkcjonowania organizmu lub jego części na okres przekraczający 6 miesięcy. (LEX nr 21498). 

Dodaj komentarz...

*


osiem × 8 =